Колку лајкови добивме, кој ни ја видел објавата, зошто некој не ни одговорил и што ќе помислат другите кога ќе ја видат нашата фотографија? Социјалните мрежи станаа дел од секојдневието, но за некои луѓе тие се и причина за несигурност, споредување и постојана потреба за потврда од другите.
„Што ќе речат луѓето?“
Порано луѓето се прашувале што ќе кажат соседите, роднините и колегите. Денес, покрај мислењето на луѓето од непосредната околина, сè поголемо внимание се посветува и на тоа како изгледаме на социјалните мрежи. сè почесто се поставуваат нови прашања: „Колку лајкови ќе добијам?“, „Како ќе изгледам во очите на другите?“ и „Дали мојот живот е доволно интересен за да го споделам?
Кога лајковите стануваат мерка за нашата вредност
Објавуваме фотографија и постојано проверуваме колку луѓе ја виделе. Се радуваме на позитивните коментари, но се разочаруваме ако реакциите се помали од очекуваното. Понекогаш (ако нема доволно лајкови) дури и се прашуваме дали фотографијата не е доволно добра, дали сме направиле нешто погрешно или дали луѓето не нè ценат доволно. Кога ова ќе стане навика, може да почнеме да ја поврзуваме сопствената вредност со вниманието што го добиваме на Интернетот.
Важно
Бројот на лајкови не е мерка за тоа колку вредиме како личности, колку сме сакани или колку сме успешни во животот. Реакциите на социјалните мрежи зависат од многу фактори и не можат да ја покажат целата слика за нашите односи, способности и квалитети.
Стравот од туѓото мислење во дигиталното време
Социјалните мрежи овозможуваат брзо ширење на информации, но и на коментари, критики и осуди. Една фотографија, мислење или лична одлука може да предизвика реакции што понекогаш тешко ги прифаќаме. Стравот од негативни коментари може да нè натера да молчиме кога сакаме да го кажеме своето мислење, да не споделиме нешто што ни е важно или да се обидеме да им се допаднеме на сите.
Дали објавуваме затоа што сакаме или затоа што сакаме да импресионираме?
Понекогаш се случува убавите моменти да ги доживуваме низ прашањето како ќе изгледаат на фотографија. Одиме на кафе, на патување или на прослава, а уште пред да уживаме во моментот, размислуваме што би можеле да објавиме. Некои луѓе внимателно избираат што ќе покажат за себе, додека други се воздржуваат да споделат нешто што им значи затоа што се плашат од негативни коментари или осуда. Тогаш социјалните мрежи престануваат да бидат само место за комуникација и стануваат сцена на која постојано се обидуваме да покажеме дека сме успешни, привлечни, среќни и задоволни. Но, дали можеме навистина да уживаме во животот ако постојано размислуваме како тој изгледа во очите на другите?
Туѓиот совршен живот и нашето секојдневие
Една од најголемите стапици на социјалните мрежи е споредувањето. На социјалните мрежи гледаме луѓе кои патуваат, уживаат на убави места, слават успеси, имаат среќни семејства, убави домови и насмеани лица. Додека ги гледаме нивните фотографии, ние можеби се соочуваме со секојдневни обврски, финансиски грижи, проблеми на работа или лични разочарувања.
Како да престанеме да се споредуваме со другите?
Не е потребно целосно да се откажеме од социјалните мрежи за да имаме поздрав однос кон нив. Поважно е да станеме посвесни за начинот на кој ги користиме и за чувствата што ги предизвикуваат кај нас. Можеме да започнеме со неколку едноставни чекори:
-Да забележиме како се чувствуваме по користењето на социјалните мрежи. Ако редовно стануваме незадоволни, вознемирени или несигурни, вреди да размислиме што го предизвикува тоа.
-Да престанеме постојано да се споредуваме со другите. Секој човек има различни можности, околности, проблеми и животен пат.
-Да не ја мериме сопствената вредност преку лајкови и коментари. Реакциите на интернет не се вистинска мерка за нашите квалитети и односи.
-Да поминуваме повеќе време со луѓето што ни значат. Искрените разговори, дружењето и заедничките активности можат да ни помогнат да ја почувствуваме блискоста надвор од дигиталниот свет.
-Да направиме пауза кога ќе почувствуваме потреба. Не мора постојано да бидеме достапни, да проверуваме известувања или веднаш да одговараме на секоја порака.
Најважно е да разбереме дека социјалните мрежи се дел од животот, но не треба да станат мерка според која ќе одлучуваме колку вредиме.
На крајот, дали го живееме животот или само се обидуваме да изгледаме среќни?
Постарите генерации често се прашувале што ќе кажат соседите, роднините и луѓето од нивната средина. Денес, истото прашање често се поставува преку објавите, фотографиите и коментарите на социјалните мрежи. Времето се менува, технологијата напредува, но потребата да бидеме прифатени и стравот од осуда остануваат присутни. Можеби затоа, понекогаш треба да го оставиме телефонот настрана и да се запрашаме: дали сум задоволен од животот што го живеам или постојано размислувам како тој изгледа во очите на другите? Зашто, најубавите моменти не мора секогаш да бидат објавени за да бидат вредни, а среќата не мора да има лајкови за да биде вистинска.
